Λιγότερη εργασία

Αρκετοί αναλυτές τελευταία μιλούν για την ανάγκη λιγότερης εργασίας στις δυτικές χώρες. Μαζί μ αυτούς κι ο ιδρυτής της Google Larry Page συντάσσεται με την λογική ότι πλέον παράγουμε αρκετό πλούτο και δεν χρειάζεται να δουλεύουμε όσο κάποτε. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι όσοι βρίσκονται εντός αγοράς εργασίας συνεχίζουν να δουλεύουν σε εξουθενωτικους ρυθμούς.
Από την άλλη πλευρά, αρχίζει να διαφαίνεται στην Ευρώπη το φάντασμα της ανεργίας όλο και περισσότερο. Μπορεί κάποιες χώρες όπως η Αυστρία και η Γερμανία να παρουσιάζουν χαμηλούς δείκτες ανεργίας, αλλά οι άνεργοι στην Ευρώπη ανέρχονται σε αρκετά εκατομμύρια. Αυτό λοιπόν, μαζί με την λογική της λιγότερης εργασίας, νομίζω πως δένουν. Μήπως είναι τελικά εφικτό να δουλεύουμε όλοι λιγότερο, και παράλληλα να ελαχιστοποιήσουμε την ανεργία στην Ευρώπη; Εγώ λέω πως είναι, όμως χρειάζεται να περιορίσουμε το Διεθνές εμπόριο. Don't get me wrong here, δεν μιλάω για περιχαράκωση της Ευρώπης ούτε βέβαια είναι δυνατό να παραγνωρίσουμε τα αμφίδρομα οφέλη του διεθνούς εμπορίου. Όμως είναι όλο και πιο διακριτό ότι οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις αδυνατούν να ανταγωνιστούν τους ασιάτες. Από την μία, μέρα με την μέρα η Ευρώπη χάνει το συγκριτικό πλεονέκτημα στο τεχνολογικό προβάδισμα που παραδοσιακά είχε κι από την άλλη είναι εντελώς αδύνατο να ανταγωνιστείς στον φόρτο εργασίας. Χαμηλά μεροκάματα, ατελείωτες ώρες δουλειάς, άθλιες συνθήκες εργασίας για τους εργάτες, μηδενικός σεβασμός στο περιβάλλον και τα ζώα, κρατικός προστατευτισμός και η λίστα δεν έχει τελειωμό. Ναι, έτσι κι εγώ βγάζω φθηνά προϊόντα. Από την άλλη όμως εγώ, πρέπει να προστατεύσω τα αρχαία μου, το περιβάλλον, τον υδροβιότοπο, το οξυγόνο, να πληρώσω ΙΚΑ, εφορία, να αντιμετωπίσω τον εχθρικό κρατικό μηχανισμό. Κι εσύ, κυρά Ευρώπη, με πετάς στα βαθιά και μου λες κολύμπα.
Θα το ξαναπώ, τα οφέλη του διεθνούς εμπορίου είναι αδιαμφισβήτητα και τεκμηριωμένα. Όμως σιγά σιγά, γιατί όσο δικαίωμα έχει ο ασιάτης φίλος να πουλήσει και να ζήσει, άλλο τόσο έχω κι εγώ.

Το τέλος της κρίσης πλησιάζει. Γιατί ακολουθεί οικονομική έκρηξη... - Capital.gr

Από το 2000 οι αγορές βρίσκονται σε ένα προσωρινό καθοδικό κανάλι και κάποια στιγμή τα επόμενα (λίγα) χρόνια θα εκτοξευτούν προς 5πλάσιες με 10πλάσιες τιμές.

Το τέλος της κρίσης πλησιάζει. Γιατί ακολουθεί οικονομική έκρηξη... - Capital.gr

Επεκτατική πολιτική

Απο την αρχή της δημιουργίας της ΕυρωΖώνης ο μεγαλύτερος προβληματισμός ήταν πως μπορεί 1 και μόνο επιτόκιο, μία και μόνο Νομισματική Πολιτική μπορεί να εφαρμοστεί σε 17 (12 τότε) διαφορετικές χώρες. Με διαφορετικό πληθωρισμό, διαφορετική ανεργία, διαφορετικό βασικό μισθό και τόσα άλλα. Νομίζω πλέον έχει απαντηθεί. ΔΕΝ γίνεται. Αυτήν την στιγμή στην Ελλάδα  η ανεργία ακουμπάει το 25% και ο πληθωρισμός βρίσκεται στο 0% και αν δεν κάνω λάθος, είναι η μοναδική φορά στην Ιστορία αυτό το επίπεδο πληθωρισμού. Με τα νέα διαρθρωτικά μέτρα που θα λειτουργήσουν υπερ του ανταγωνισμού  είναι πιθανόν να δούμε και αρνητικό πληθωρισμό. Σ αυτό το σημείο είναι ξεκάθαρο ακόμη και στους πιο Classical Οικονομολόγους οτι απαιτείται μια επεκτατική πολιτική. Πως κάνεις επεκτατική πολιτική όταν δεν μπορείς να δανειστείς και όταν δεν έχεις την δυνατότητα τύπωσης Νομίσματος; Δεν μπορείς. Και εδώ ακριβώς είναι το πρόβλημα της Ελλάδος, όπου έχει πέσει στην σπείρα του θανάτου. Η ΕΚΤ ελεγχόμενη από την Γερμανία, αρνείται πεισματικά την τύπωση Νομίσματος. Η μόχλευση από μόνη της, δεν ικανή να δώσει την απαραίτητη ρευστότητα ώστε να επανεκκινηθεί η οικονομία. Κάποια στιγμή οι Ευρωπαίοι πρέπει να καταλάβουν οτι αν θέλουν ΕυρωΖώνη πρέπει αν μεταβούν σε μια πιο Ομοσπονδιακή Οικονομία. 

Το λάθος της Ζήτησης

Ελληνική κρίση. Τα macros του Ελληνικού κράτους ένα χάλι που δυσκολεύεται να συμμαζέψει ο πρώην αντιπρόεδρος της ΕΚΤ (Λουκάς Παπαδήμος) κι ένας καθηγητής Οικονομικών από το Oxford (Γιάννης Στουρνάρας). 'Όμως ο μέσος 'Ελληνας αναλυτής έχει την λύση. Ζήτηση! Μην κόβεις μισθούς και συντάξεις, γιατί θα πέσει η ζήτηση, άρα και το παραγόμενο προϊόν. Βέβαια στην ερώτηση πως θα καλύψουμε το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών, απάντηση δεν παίρνεις. Δεν θα σταθώ όμως σ αυτό, αλλά στο δήθεν λαθεμένο της συνταγής.
Κατ αρχάς όταν ο Keynes δημοσίευσε το "The General Theory of Employment, Interest and Money" το ημερολόγιο έγραφε 1936. Αλήθεια χρειάζεται απόδειξη οτι από τότε οι Οικονομίες των κρατών έχουν αλλάξει; Το βασικό λάθος που γίνεται στην εφαρμογή της παραπάνω θεωρίας είναι οτι δεν λαμβάνεται υπόψιν το κλείδωμα των ισοτιμιών των Νομισμάτων, κάτι που ήταν σύνηθες εκείνη την εποχή, αλλά όχι σήμερα. Επιπλέον, δεν λαμβάνεται υπόψιν οτι εκείνη την εποχή οι Οικονομίες ήταν κλειστές με ελεγχόμενες εισαγωγές, οπότε μαθηματικά ο Keynes είχε δίκιο παρουσιάζοντας τον γνωστό Πολλαπλασιαστή στην Κρατική Δαπάνη (The Keynesnian Multiplier). Σήμερα όμως οι εισαγωγές είναι ελευθερες και με την μη ανταγωνιστική Οικονομία στην Ελλάδα καταλήξαμε ακόμη και το 2012 να έχουμε ένα μεγάλο Εμπορικό Έλλειμμα, όπως φαίνεται απο τα στοιχεία της Eurostat. 

Άρα, οποιαδήποτε αύξηση στην Ζήτηση θα εξανεμιστεί και δεν θα έχει επίπτωση στο ΑΕΠ παρά ελάχιστη, λόγω του εμπορικού ελλείμματος.
Κατά δεύτερον, η αύξηση της Κρατικής Δαπάνης, προϋποθέτει 2 καταστάσεις. Είτε την δυνατότητα εξωτερικού Δανεισμού, ή τον έλεγχο του Money Supply. Στην περίπτωση της Ελλάδος, δεν συμβαίνει τίποτα από τα δύο, διότι ως γνωστόν κανείς δεν μας δανείζει πλην του Μηχανισμού/ΔΝΤ και δεν ελέγχουμε την προσφορά χρήματος, αφού το τυπογραφείο βρίσκεται στην Φρανκφούρτη πάνω από 10 χρόνια τώρα (ΕΚΤ). Ως αποτέλεσμα ο μόνος τρόπος να εφαρμοστεί η θεωρία του Keynes είναι συνολικά στην ΕΖ, μέσω Ευρωομολόγων και τύπωση νέου χρήματος από την ΕΚΤ. Πως όμως παίρνεις μια τέτοια απόφαση όταν υπάρχουν χώρες που τρέμουν τον πληθωρισμό; (Γερμανία)
Κλείνοντας να σημειώσουμε, οτι το Ελληνικό πρόβλημα είναι κυρίως συστημικό και μια τέτοια λύση μόνο προσωρινή θα ήταν.

Οικονομικά του προηγούμενου αιώνα

Πως να (επανα)κινήσουμε την οικονομία μας. Έχουν μάθει λοιπόν όλοι, γνώστες ή όχι, την γνωστή καραμέλα να αυξήσουμε την κατανάλωση. Κατ αρχάς να υπενθυμίσω στους αναγνώστες πως η Κενσιανή θεωρία καταγράφηκε πάνω από μισό αιώνα πριν. Τότε οι οικονομίες ήταν κλειστές, προσπαθούσαν να είναι το δυνατόν αυτάρκεις στα βασικά προϊόντα, οι συναλλαγματικές  ισοτιμίες, το εμπόριο και όλα τα καλά της ελεύθερης αγοράς που γνωρίζουμε σήμερα, είχαν τελείως άλλη μορφή. Σήμερα λοιπόν, μια πολύ απλουστευμένη εξίσωση για το ΑΕΠ, θα μπορούσε να είναι ως εξής. 
GDP=C+I+(Ex-Im) όπου 
C=Κατανάλωση
I = Επενδύσεις (Ιδιωτικές + Δημόσιες) 
(Ex-Im)=  Εμπορικό ισοζύγιο

Όταν λοιπόν στην Ελλάδα το εμπορικό μας ισοζύγιο το 2008 είχε έλλειμμα που κόντευε το 20% ΑΕΠ (στοιχεία Eurostat), πως ακριβώς θα αναθερμανθεί η οικονομία και θα δημιουργήσουμε πλούτο; Είναι εμφανές πως όσο και να δώσεις ώθηση στην Κατανάλωση (C) αν δεν μαζέψεις το εμπορικό έλλειμμα, το ΑΕΠ δεν θα ανέβει. Άρα το πρόβλημα έγκειται στις εξαγωγές που πρέπει να προωθήσουμε, μιας και λόγω συμμετοχής μας, σε ΕΕ, ευρωζώνη, WTO κτλ, είναι σχεδόν αδύνατο να ελέγξουμε τις εισαγωγές μας. Κι ακόμη υπάρχουν κάποιοι που μιλούν για κατανάλωση...  

Η απενοχοποίηση του Νεοφιλελευθερισμού

Για να τα λέμε όλα και μάλιστα με τ όνομα τους

http://goo.gl/wRqP7

Έλλειμμα 0.5 %

Η απόφαση για όριο ελλείμματος στις χώρες της ευρωζώνης το οποίο δεν πρέπει να ξεπερνά το 0.5% ίσως να βρει πολλούς σύμφωνους. Στην τελική εδώ στην Ελλάδα αρχίσαμε να το παίρνουμε απόφαση ότι πρέπει να σταματήσουμε να ζούμε με δανεικά. Και μάλλον κανένας
δεν στεναχωρήθηκε για τους Άγγλους που απομακρύνονται από την Ε.Ε Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική. Το υπουργείο οικονομικών κάθε χώρας έχει 2 σημαντικές εργαλειοθήκες για να ασκεί έλεγχο στην οικονομία, για να αποφύγει την ύφεση ή την υπερθέρμανση. Έχουμε ήδη την μια εργαλειοθήκη στην ΕΚΤ (monetary policy). Τώρα παραδίδουμε και την εταιρη εξ αυτών (fiscal policy). Θα μπορέσει η ΕΕ να ασκήσει οικονομική πολιτική σε 17 διαφορετικές οικονομίες με 17 διαφορετικές κουλτούρες; Οι Άγγλοι το ξέρουν αυτό και τραβήχτηκαν μακριά

Fed should adopt GDP target, Goldman says - The Fed - MarketWatch

Όταν η Goldman Sachs ασκεί Οικονομική πολιτική

Fed should adopt GDP target, Goldman says - The Fed - MarketWatch

Greg Mankiw's Blog: The Increased Role of the Minimum Wage

Greg Mankiw's Blog: The Increased Role of the Minimum Wage