Για τις κρατικές επιχειρήσεις - κομματικοί στρατοί τα έχουμε πει. Δυστυχώς τα λέμε μόνο κάποιοι από το ίντερνετ και οι πολιτικοί βγαίνουν στα κανάλια και λαϊκίζουν για την δήθεν κρατική περιουσία. Κρατική περιουσία είναι και οι φόροι των Ελλήνων πολιτών, η οποία όμως σπαταλιέται στην συντήρηση των κομματικών στρατών στις ΔΕΚΟ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο ΟΣΕ. Διαβάστε αυτό το άρθρο και είμαι σίγουρος ότι θα νιώσετε το λιγότερο ντροπή με το που πηγαίνουν οι φόροι μας. Μην γελιέστε, δεν αλλάζει η κατάσταση, όποιο κόμμα κι αν αναλάβει, όσους νόμους και να φτιάξουμε. Μόνη διέξοδος είναι η πλήρης ιδιωτικοποίηση. Να σταματήσει το κράτος να το παίζει επιχειρηματίας. Δεν μπορεί. Μην ακούτε, αυτούς που λένε, φταίει το Πασοκ, φταίει η ΝΔ. Φταίει το σοβιετικό σύστημα. Όσο υπάρχουν κρατικές εταιρείες, αυτό θα γίνετε. Κάποιος θα βολεύει κάποιον, θα εξυπηρετεί κάποιον επιχειρηματία κτλ. Μόνη λύση είναι ο ιδιώτης που πονάει την περιουσία του.

Ο σιδηρούς Νόμος της οικονομίας

Ένα πραγματικά ενδιαφέρων άρθρο του Πασχου Μανδραβελη.
Διαβάστε το εδω

Ποια αναδιάρθρωση; Αναχρηματοδότηση...!

Βομβαρδισμός ειδήσεων και δηλώσεων διαφόρων "γκουρού" περί αναδιάρθρωσης του Ελληνικού Χρέους. Κατ αρχάς να δηλώσω ότι είμαι κάθετα αντίθετος σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο για 2 λόγους:

1. Κάτι τέτοιο θα πλήξει σοβαρά όποιο κύρος έχει απομείνει σ αυτήν την χώρα και θα μας ακολουθήσει για πολλά πολλά χρονιά. Μια 20ετια νομίζω δεν θα μας φτάσει για να διορθώσουμε την αξιοπιστία μας.

2. Ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του Χρέους, νομίζω πάνω από το 50% βρίσκεται σε Ελληνικά χέρια. Ελληνικές Τράπεζες και δη κρατικές, Ασφαλιστικά Ταμεία (ΙΚΑ κ.α) και ιδιωτικές Ασφαλιστικές. Οποιοσδήποτε καταλαβαίνει ότι κάτι τέτοιο θα είχε καταστροφικές συνέπειες. Η λέξη Χάος είναι λίγη. Και στην τελική, πάλι εμείς θα πληρώσουμε τα λεφτά που θα χάσει το ΙΚΑ και η Εθνική και η ΑΤΕ από "προκομμένο" Κράτος μας. Ας αφήσουμε λοιπόν την αναδιάρθρωση κατά μέρος και ας κοιτάξουμε για άλλες λύσεις, μιας και τα νούμερα, εδώ και καιρό, δεν μας βγαίνουν.

Η σωστή αντιμετώπιση λοιπόν είναι η αναχρηματοδότηση. Είναι γνωστό πως η ΕΚΤ αγοράζει Ελληνικά ομόλογα από την δευτερογεννή αγορά εδώ και καιρό. Τα αγοράζει όμως σε τιμές πολύ χαμηλές από τις ονομαστικές τους. Κοντά στο 70% της αξίας τους. Αυτά τα ομόλογα λοιπόν που έχει η ΕΚΤ τράπεζα μπορούν να αγοραστούν πίσω, σ αυτές τις τιμές χρηματοδοτούμενα από τον EFSF Και δεν είναι ανάγκη να αγοραστούν τώρα. Μπορεί να γίνει μια συμφωνία με την ΕΚΤ και να εξοφληθούν στο 70% στην λήξη τους, αφού η ΕΚΤ δεν θα χάσει ούτε ευρώ. Δεν το λες και αναδιάρθρωση αυτό, εφόσον ο Δανειστής (ΕΚΤ) δεν χάνει λεφτά και γίνεται και συναινετικά. Το πρόβλημα είναι βέβαια ότι ο Μηχανισμός Στήριξης δεν έχει ξεκινήσει ακόμα την λειτουργία του και συν τοις άλλοις προβλέπει την συμμετοχή των ιδιωτών σε ενδεχόμενη αναδιάρθρωση. Αν αυτό δεν αλλάξει η μόνη λύση λοιπόν, μια συμφωνία με τον Τρισέ και την ΕΚΤ, να συνεχίζει να αγοράζει Ελληνικά Ομόλογα και να πληρωθούν στην τιμή αγοράς τους και όχι στην ονομαστική τους τιμή. Έτσι κι αλλιώς, στην λήξη τους, προβλέπονται κονδύλια για την εξόφλησή τους μέσα στον προϋπολογισμό. Αν όμως, ένα μεγάλο ποσοστό αυτών των ομολόγων εξοφληθεί στο 70% της ονομαστικής τους αξίας, τότε, έχεις κάνει μια αναχρηματοδότηση χωρίς να έχεις κάνει αναδιάρθρωση.

Θα αποφύγουμε την χρεοκοπία;

«Στην Ελλάδα δεν χρεοκόπησαν οι Τράπεζες και η ιδιωτική οικονομία. Το κράτος χρεοκόπησε και για να σωθεί επιβάλει φόρους, έκτακτες εισφορές και επιβαρύνσεις σε επιχειρήσεις και ιδιοκτησίες εξοντώνοντας και τον ιδιωτικό τομέα»

Διαβάστε όλο το άρθρο του Ανδρέα Ανδριανόπουλου εδώ

Κλειστά επαγγέλματα : «Ξεναγός»: ένα ακόμη κλειστό επάγγελμα, μια ακόμη ένδειξη παρωχημένης λογικής

Κλειστά επαγγέλματα ( 3 / 3): «Ξεναγός»: ένα ακόμη κλειστό επάγγελμα, μια ακόμη ένδειξη παρωχημένης λογικής: "

Συνεχίζω την αναφορά στα κλειστά επαγγέλματα (βλ. μέρος 1 και μέρος 2) με ένα κλειστό επάγγελμα που δεν έχει ακόμη απασχολήσει ιδιαίτερα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και για το οποίο σε πρώτη ανάγνωση δεν επιφέρει καμία αλλαγή το πρόσφατο νομοσχέδιο περί απελευθέρωσης κλειστών επαγγελμάτων. Αυτό του ξεναγού.

Θεωρίες προσδοκιών;

Ο Milton Friedman, είναι ένας από τους διασημότερους οικονομολόγους. Μάλιστα το 1976 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ για τα ακαδημαϊκά του επιτεύγματα του στις θεωρίες κατανάλωσης και στην απόδειξη της πολυπλοκότητας της “stabilisation theory” (πηγή). Στην δεκαετία του 1970, πολλά κράτη αντιμετώπισαν τον στασιμοπληθωρισμό, για τον οποίο πολύς λόγος γίνεται σημερα και ο οποίος τότε δεν ήταν γνωστός στην οικονομική επιστήμη. Ας εξηγηθούμε για λίγο λοιπόν τι ακριβώς είναι ο στασιμοπληθωρισμός. Μέχρι την δεκαετία του 1970, υπήρχε η άποψη οτι όπως ορίζει η καμπύλη του Phillips, υπάρχει μια σχέση ανταλλαγής μεταξύ πληθωρισμού και ανεργίας. Δηλαδή όταν πέφτει ο πληθωρισμός, ανεβαίνει η ανεργία και το αντίστροφο. Να όμως που εκείνη την επόχη, πολιτικοί και οικονομολόγοι παρατήρησαν εκτός απο την ανεργία να ανεβαίνει και ο πληθωρισμός. Κάτι που δεν θα πρεπε να συμβαίνει σύμφωνα με την καμπύλη του Phillips. Σ εκείνο το σημείο έδωσε την λύση ο Milton Friedman εξηγώντας οτι μπορούν να υπάρξουν πολλές παράλληλες καμπύλες, ανάλογα με τις προσδοκίες του κόσμου και έτσι να έχουμε ταυτόχρονη άνοδο πληθωρισμού και ανεργίας. Με απλά λόγια, όταν λες στον κόσμο οτι του χρόνου θα έχουμε “τόσο” πληθωρισμό, τον προκαταλαμβάνεις. Σ αυτό το σημείο θα θέλα να κάνω τον συσχετισμό με την σημερινή κατάσταση της χώρας μας. Το θέμα δεν είναι ποιος δημιούργησε τα ελλείματα, γιατι σίγουρα φταίνε και οι 2, άλλος λιγότερο κ άλλος περισσότερο. Το λάθος είναι οτι επιλέξανε να βγάλουν τα άπλυτα της χώρας στην φόρα. Και δυστυχώς εν έτη 2009, με ίντερνετ και οικονομική κρίση, everybody watches. Όταν λες δημόσια, θα πάω στο ΔΝΤ, στην ίδια λογική με την παραπάνω θεωρία της προσδοκίας, οι δανειστές σου περιμένουν να πας στο ΔΝΤ. Από εκεί και πέρα, τα πράγματα πήρανε την λογική πορεία και τα περί κερδοσκόπων είναι απλά για λαϊκή κατανάλωση. Για να το κάνω πιο απλό, όταν έχεις πάρει ένα στεγαστικό από μία τράπεζα η οποία σε θεωρεί φερέγγυο και ξαφνικά της λες ότι χρωστάς άλλα τόσα και σε άλλες τράπεζες, λογικό δεν είναι να σου ζητήσει κι άλλες εξασφαλίσεις; Ε, αυτό έγινε και με την Ελλάδα, μας ζήτησαν κι άλλες εξασφαλίσεις με την μορφή των υψηλότερων επιτοκίων. Και φυσίκα ο κ. Παπακωνσταντίνου το ήξερε, πρόκειται εξάλλου για έξοχο επιστήμονα, άλλα η κυβέρνηση επέλεξε να πάρει το ρίσκο προκειμένου να ικανοποιήσει το κόμμα. Το ίδιο βέβαια έκανε και η Ν.Δ το 2004 με την γνωστή απογραφή, όμως τότε δεν είχαμε οικονομική κρίση. Συμπέρασμα οτι όσο κυβερνάνε αυτήν την χώρα τα κομματικά πάθη, τα κομματικά συμφέροντα και οι κομματικές συντεχνίες, άσπρη μέρα δύσκολα θα δούμε.

Τα «ανοιχτά» επαγγέλματα

Του Πασχου Μανδραβελη

"Τα καλά νέα είναι ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν «κλειστά επαγγέλματα». Αυτό τουλάχιστον λένε –καθείς για τον κλάδο του– οι πρόεδροι των δικηγόρων, των συμβολαιογράφων, των μηχανικών και των φαρμακοποιών. Για να τεκμηριώσουν δε την άποψή τους δήλωσαν την Κυριακή στην «Καθημερινή» ότι ο πληθυσμός των ασκούντων τα «ανοιχτά» αυτά επαγγέλματα είναι σχεδόν ο υψηλότερος στον δυτικό κόσμο." 'Ολο το άρθρο [kathimerini]